شمارهٔ ۱۳۹ امیرخسرو دهلوی
امیرخسرو دهلوی / غزلیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعولن (هزج مثمن اخرب مکفوف محذوف)
ای قبله صاحب نظران، روی چو ماهت
سرفتنه خوبان جهان چشم سیاهت
تو پادشه کشور حسنی و ملاحت
خوبان جهانند همه خیل و سپاهت
هر گه که ز بازار روی جانب خانه
چون اشک روان گردم و گیرم سر راهت
نزدیک توام چون نگذارند رقیبان
دزدیده بیایم، کنم از دور نگاهت
خسرو چه کنی ناله و هر دم چه کشی آه؟
آن سرو روان را چه غم از ناله و آهت
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به توصیف زیبایی و دلربایی معشوقه‌ای می‌پردازد که به عنوان مرکزی برای توجه دیگران شناخته می‌شود. شاعر از عشق و دلتنگی خود برای این معشوق صحبت می‌کند، و احساساتی چون غم و آرزو را به تصویر می‌کشد. او می‌گوید که حتی در دوری از معشوق، نگاه به او را از دست نمی‌دهد و حسرت و ناله‌اش را بیان می‌کند. در نهایت، شاعر به این نکته اشاره می‌کند که معشوق، با زیبایی و جاذبه‌اش، هیچ توجهی به غم و ناله‌های عاشق ندارد.