شمارهٔ ۱۴۷۷ امیرخسرو دهلوی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این شعر به عشق و دلتنگی خود اشاره می‌کند. او می‌گوید که اگرچه از دوری معشوق رنج می‌برد و خود را پریشان می‌بیند، اما نمی‌خواهد این احساس را به معشوق نشان دهد. او تمامی شب را بیدار می‌ماند و به خاطر یاد گیسوان معشوقش زنده می‌ماند. در نهایت، شاعر بیان می‌کند که حتی اگر معشوق بخواهد، او جان خود را هم فدای عشقش می‌کند.