نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۱۵۲۱ امیرخسرو دهلوی

امیرخسرو دهلوی / غزلیات / وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)

برآمد ماه عید از اوج گردون

طرب چون ماه نو شد هر دم افزون

بر اوج آسمان نونی ست یا عین

که بیرون آمده ست از کلک بی چون

به گردش چیست چندین نقطه زانجم؟

اگر یک نقطه باشد بر سر نون

ببین اندر رکوع آن پاره نور

هلاکش گوی خواهی خواه ذوالنون

همانا حلقه گوش سپهر است

چو لیلی هست در پهلوی مجنون

شفق بین و سیاهی شب عید

تو پنداری که این مشک است، آن خون

چنین ماه نو و عید خجسته

مبارک باد بر ذات همایون

در اوصاف کمالت نظم خسرو

بنامیزد همه سحر است و افسون

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به زیبایی و شگفتی های ماه عید اشاره دارد. شاعر به ظهور ماه نو و طراوت و شادی آن می‌پردازد و می‌گوید که مانند نور امید و خوشبختی، ماه عید به آسمان آمده است. او همچنین به نقطه‌های روشن در آسمان و زیبایی‌های آن اشاره می‌کند و از عشق و مجنون یاد می‌کند. در نهایت، شاعر این جشن و ماه نو را برای ذات الهی مبارک می‌داند و از کمالات آن تجلیل می‌کند.