شمارهٔ ۱۶۰۲ امیرخسرو دهلوی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این شعر به دوستانش می‌گوید که نباید با چهره ترش و نامناسب خود، دیگران را اذیت کنند و باید از سرکه‌فروشی و آسیب زدن به دیگران پرهیز کنند. او همچنین به زیبایی و زندگی اشاره می‌کند و می‌گوید که همه به دنبال آب حیات و زیبایی او هستند. شاعر از محبوبش می‌خواهد که به او توجه کند و در عین حال هشدار می‌دهد که او نیز تحت نظر دیگران است. در نهایت، شاعر از محبوبش می‌خواهد که مانند خسران خود را از دیگران دور نکند و انسان‌ها را با مهربانی ببیند.