شمارهٔ ۱۶۰۴ امیرخسرو دهلوی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به نقد رفتارهای ناپسند و ممنوع می‌پردازد و به معشوق هشدار می‌دهد که از کارهای ناپسند و آسیب‌زننده بپرهيزد. شاعر به معشوق می‌گوید که نباید با زیاده‌روی در عشق و جذابیت‌هایش، دل عاشقان را بشکند و آرامش را از آن‌ها بگیرد. او اوضاع را به شب و دزدی تشبیه می‌کند و به او توصیه می‌کند که در این راه نرود و به جای ایجاد فتنه و درد، باید به عشق و محبت بپردازد. شاعر همچنین اشاره می‌کند که هر عملی که منجر به ویرانی دل‌ها یا ایجاد فتنه شود، ناپسند است و بهتر است از آن پرهیز کند. در نهایت، او به حالت درد و بی‌چراغی در زندگی اشاره می‌کند و از معشوق می‌خواهد که با رفتارهای خود، زندگی دیگران را تحت تأثیر منفی قرار ندهد.