شمارهٔ ۱۶۳۴ امیرخسرو دهلوی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این شعر به عمق غم و درد خود اشاره می‌کند و بیان می‌کند که غم او به مراتب بهتر از شادی دیگران است. او احساس می‌کند که اگر لایق خدمت دیگران نیست، باید بر او لعنت فرستاده شود. همچنین از فراق محبوبش می‌نالد و چهره‌های بی‌احساس دیگران را به باد انتقاد می‌گیرد. در نهایت، شاعر به این نکته اشاره می‌کند که مهربانی و رحمت تنها به کسانی که شایسته‌اند می‌رسد و او در این میان به فراموشی سپرده شده است.