شمارهٔ ۱۶۸۷ امیرخسرو دهلوی
امیرخسرو دهلوی / غزلیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعولن (هزج مثمن اخرب مکفوف محذوف)
لاله دمد از خون شهیدان غم او
تا حشر در آیند به خوان علم او
از جور و وفا و ستم هر که بپرسی
در عشق مساوی ست وجود و عدم او
می زد رقم غالیه نقاش سیه کار
بشکست ز رشک خط سبزت قلم او
در پای خم امروز چو من صاف دلی نیست
جز درد که پیوسته بود در قدم او
خسرو چو خورد می ز سفال سگ کویش
جمشید حسد می برد از جام جم او
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شعر درباره غم و درد ناشی از شهادت و وفا و عشق است. لاله‌ها نشانه‌ای از یاد شهدای عاشق هستند و عشق را به عنوان یک واقعیت متعادل بین وجود و عدم معرفی می‌کند. شاعر از ناتوانی در مقابل ظلم و ستم سخن می‌گوید و به دلمشغولی‌های خود اشاره می‌کند. همچنین به حسادت شخصیت‌های تاریخی مانند خسرو و جمشید اشاره می‌کند که تحت تأثیر مقام و عشق قرار دارند. در نهایت، شعر نشان‌دهنده عمیق‌ترین احساسات انسانی و جستجوی معنا در عشق و ضایعات ناشی از آن است.