شمارهٔ ۱۷۰۳ امیرخسرو دهلوی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر درباره عشق و حالتی مست و ناهوشیار است که شاعر به آن دچار شده است. او از زیبایی معشوق خود، نرگس، سخن می‌گوید و حسی عمیق و دردآور را در دل خود احساس می‌کند. شاعر به دوستش می‌گوید که زلفش را در دل او بگشاید و درب قلبش را بگشاید. همچنین به جانبازی عشق و حسرتی که از جدایی معشوق به دل دارد اشاره می‌کند. در نهایت، او به سفر و دوری معشوقش اشاره می‌کند و از آن حالت رندانه و عاشقانه‌اش سخن می‌گوید.