شمارهٔ ۱۷۰۹ امیرخسرو دهلوی
امیرخسرو دهلوی / غزلیات / وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)
گشادم دیده روی تو ناگه
به جانم در شدی ناکرده آگه
اگر گویم که از جورت کنم آه
زنی فی الحال تیغ و گوییم وه
قدت شاخ انار و روی تو نار
تعالی الله از آن قد اناره
اگر پرتو زند خورشید رویت
بسوزد مه درون هفت خرگه
مکن با چشم خود نرگس مقابل
کسی آیینه ننهد پیش امقه
صفا از روی او برد آینه، به
بنامیزد زهی دخل موجه
بگریم هر سحر بر یاد رویت
که باران خوش بود اندر سحرگه
به گفت خسرو ار خط موی معنی
مسلسل کرد اعزالله شانه
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این متن شعر است که به زیبایی و جذابیت معشوق می‌پردازد. شاعر از احساسات عمیق خود نسبت به معشوق سخن می‌گوید و او را با صفاتی چون شاخ انار و روی نار به تصویر می‌کشد. او تأثیر نور صورت معشوق را بر دیگر اجسام، مثل مه و خورشید، بیان می‌کند و به زیبایی چشمان او اشاره می‌کند. شاعر همچنین از اشک و یاد معشوق در سحرگاهان می‌گوید و به نوعی درد و شوق خود را در کلمات عمیق و عاشقانه بیان می‌کند.