شمارهٔ ۱۷۱۱ امیرخسرو دهلوی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این شعر از عشق و زیبایی معشوق سخن می‌گوید. او می‌گوید که عشق معشوق در وجودش نشسته و هیچ کس به زیبایی او نمی‌رسد. ابروی دلربای معشوق دل او را گرفته و هر کس در جایگاه خود در کوی عشق مثل سگی در انتظار نشسته است. در ادامه، شاعر برخی صوفیان را به دلیل بی‌صفایی و عدم درک عشق واقعی مورد انتقاد قرار می‌دهد و در نهایت به حالتی اشاره می‌کند که فارغ از هنجارهای عرفانی، در حریم عشق نشسته است.