شمارهٔ ۱۷۶۱ امیرخسرو دهلوی
امیرخسرو دهلوی / غزلیات / وزن: فعولن فعولن فعولن فعل (متقارب مثمن محذوف یا وزن شاهنامه)
جهان تا مه روشنت ساخته
ز دلها فلک خرمنت ساخته
رخ خویش تا بیند اندر رخت
مه آیینه روشنت ساخته
قضا کرده یک جا هزار آرزو
خلاصه کشیده، تنت ساخته
غمت پر ز خون کرده دلها بسی
وزان غنچه ها گلشنت ساخته
میا تنگ، اگر خسرو تنگ دل
دل تنگ را مسکنت ساخته
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به زیبایی و روشنی جهان و تأثیر آن بر دلها اشاره دارد. شاعر از ساخته شدن جهانی روشن و دلنشین سخن میگوید که با محبت و آرزوهای انسانها آمیخته شده است. غم و درد نیز در دلها وجود دارد، اما شاعر یادآوری میکند که نباید به خاطر تنگدلی و مشکلات، دل را تنگ کرد. در نهایت، اشاره به عشق و زیباییهایی که دلها را تسکین میدهند، وجود دارد.