نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۱۷۸۸ امیرخسرو دهلوی

امیرخسرو دهلوی / غزلیات / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)

مشک بر اطراف مه آورده ای

توبه به زیر گنه آورده ای

بر رخ تو کآفت جان من است

از شب یلدا سپه آورده ای

شانه کو گم کرده بر فرق تو ره

مو کشانش رو به ره آورده ای

داده ام از دیده خون، دل خسته ای

خواستم یک بوسه، نه آورده ای

رسم تو آزردن خسرو شده

باز چه رسم تبه آورده ای؟

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر از محبوبش شکایت می‌کند که با زیبایی و حالتی خاص، دل او را آزرده کرده است. او به زیبایی چهره محبوب اشاره می‌کند و از سردی و فاصله‌ای که میانشان وجود دارد، می‌گوید. همچنین، او از لبانی که انتظار یک بوسه را می‌کشید، ناامید شده و به رسم‌های آزاردهنده‌ای که در رابطه با او وجود دارد، اشاره می‌کند. در کل، شعر حاکی از غم و اندوه عشق و انتظار است.