شمارهٔ ۱۷۹۳ امیرخسرو دهلوی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به شکلی شاعرانه به زیبایی و جذابیت فرد مورد خطاب اشاره دارد و از او خواسته می‌شود که درباره خود و جایگاهش در جهان بیندیشد. شاعر از او می‌خواهد که به آینه نگاه کند و خود را بشناسد. همچنین به ناامیدی و آرزوهای بیهوده اشاره می‌کند و از او می‌پرسد که در میان گمراهی‌ها و دشواری‌ها چه معنایی برایش دارد. در نهایت، شاعر به تقدیر و جدایی اشاره می‌کند و می‌پرسد که این جدایی چه احساسی در او ایجاد می‌کند. ناله و شکایت از درد و دوری نیز بخشی از این احساسات است.