شمارهٔ ۱۸۰۴ امیرخسرو دهلوی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر بیانگر درد و ناراحتی شاعر از دوری و بی‌توجهی معشوق است. شاعر از معشوق شکایت می‌کند که باوجود دیدن درد او، هیچ کمکی نکرده و به احساساتش اهمیتی نداده است. او به شدت از هجران معشوق رنج می‌برد و تنهایی و دشواری‌هایش را توصیف می‌کند. شاعر از معشوق می‌خواهد تا به یادش باشد و به آرزوهایش توجه کند، اما معشوق در این زمینه بی‌اعتنا بوده است. در نهایت، شاعر ناامیدی و درد خود را به تصویر می‌کشد و از بی‌وفایی معشوق گله می‌کند.