شمارهٔ ۱۸۴۷ امیرخسرو دهلوی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به سبک عرفانی و عاشقانه است و به توصیف زیبایی‌های عشق و محبت می‌پردازد. شاعر از معشوق خود درخواست می‌کند که با لبخند و زیبایی‌هایش (شکرستان، انگبین، نقل و...) دل‌ها را شاد کند و فضایی از خوشی و محبت به وجود آورد. او همچنین به اهمیت گفت‌وگو و ارتباط با بزرگان اشاره می‌کند و تأکید می‌کند که نباید خرده‌گیری و سخنان بیهوده در میان آید. در پایان، شاعر به عشق و وصال اشاره می‌کند و از معشوق می‌خواهد که زیبایی‌های خود را به نمایش بگذارد و دشواری‌های فاصله را کاهش دهد.