شمارهٔ ۱۸۵۵ امیرخسرو دهلوی
امیرخسرو دهلوی / غزلیات / وزن: فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف)
چو منی را مده از دست که کمتر یابی
نه چون من یابی هر یار که دیگر یابی
قدر من می نشناسی که چسانم به وفا
باش تا صحبت یاران دگر دریابی
میر خوبان ولایت شدی، از ما می پرس
کاین ولایت نه همه عمر مقرر یابی
قاب و قوسین خدایست کمان ابرو
نه کمانی که به دکان کمانگر یابی
نیکویی داری، اندر حق خسرو کن صرف
که بسی خوبی از این دولت بیمر یابی
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به بیان ارزش و اهمیت یک فرد خاص (شاعر یا شخص مورد نظر) پرداخته و تأکید می‌کند که نباید او را از دست داد، زیرا مانند او به سادگی پیدا نخواهد شد. شاعر اشاره می‌کند که شناخت درست و شایسته‌ای از وفاداری و ارزش‌های او وجود ندارد. همچنین یادآوری می‌کند که این مقام و مرتبه‌ای که او دارد، همیشگی نیست و باید از آن بهره‌برداری کرد. در انتها، به زیبایی‌های خاص فرد اشاره می‌شود و تأکید بر اینکه باید این زیبایی‌ها را در خودش صرف کند.