شمارهٔ ۱۸۶۴ امیرخسرو دهلوی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به توصیف زیبایی و جذابیت معشوقه می‌پردازد. شاعر اشاره می‌کند که معشوق همچون مه و زیبایی‌های دیگر در عین سادگی، دلنشین و جذاب است. او به وضعیت خود اشاره می‌کند که به خاطر عشق به معشوق، دچار درد و رنج است. شاعر بر این نکته تأکید دارد که هرچند از معشوق دور است، اما همیشه در دل و ذهن او حضور دارد و او را در همه جا می‌بیند. در پایان، شاعر با اشاره به سرگذشت خود در عشق، از معشوق می‌خواهد که به سمت او بیاید و عشقشان را دوباره زنده کند.