شمارهٔ ۱۸۶۵ امیرخسرو دهلوی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به احساس درد و رنج ناشی از جدایی و بی‌نوازی اشاره می‌کند. او از محنت و آوارگی خود سخن می‌گوید و به غم و سختی‌هایی که بر او گذشته است اشاره می‌کند. شاعر به محبوبش می‌گوید که او دلش را برده و او را وادار به تحمل این درد کرده است. در نهایت، او آرزو دارد که از این بیداد و غم رهایی یابد.