شمارهٔ ۱۹۱۵ امیرخسرو دهلوی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به زیبایی و جذابیت معشوق اشاره دارد و از او خواسته می‌شود که همواره درخشنده و پاینده باشد. شاعر به شکلی عاشقانه از محبتی که به او شده، ابراز شکرگزاری می‌کند و از معشوق می‌خواهد که کمی جفا را کاهش دهد تا در روز محشر شرمنده نباشد. او همچنین می‌خواهد که اگر در درد و غم دنیا آزاد باشد، به خاطر حضور معشوق راضی است. شاعر بیان می‌کند که اگر معشوق با ناز و شوخی وارد حیات شود، آن گاه می‌تواند هزاران خوشی و نعمت را به ارمغان بیاورد. در کل، این شعر حاکی از عشق و احساسات عمیق شاعر به معشوق است.