شمارهٔ ۱۹۲۴ امیرخسرو دهلوی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به بررسی احساسات و دردهای عاشقانه می‌پردازد. شاعر به صبا (باد) خطاب می‌کند و می‌گوید که اگر تو زلف معشوق را نمی‌چرخاندی و کاری برای او نمی‌کردی، حال و روز عاشق به این شکل نبود. او به داستان عشق و رنج‌هایی که به خاطر بی‌توجهی معشوق می‌کشد اشاره می‌کند و می‌گوید که اگر عشق را می‌شناختی، ممکن بود نشانه‌ای به انسان‌ها نشان دهی. شاعر حسرت می‌خورد که اگر معشوق را می‌شناخت، شاید دلش را به راحتی نمی‌سپرد. در نهایت، او با تأکید بر رنج و آتش عشق، می‌پرسد که اگر صبا از این آتش آگاه بود، چرا کمکی نکرده است.