شمارهٔ ۱۹۸۴ امیرخسرو دهلوی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر درباره‌ی عشق عمیق و دردناک شاعر به محبوبش است. او در ابیات به زیبایی و گیرایی موی محبوب اشاره می‌کند و می‌گوید که دلش به خاطر عشق او پریشان و درهم شده است. همچنین از سختی‌های عشق و احساسات متناقضی که در دل دارد، صحبت می‌کند. شاعر به لب عاشقش که همچون آب حیات است و خط او که تیرگی شب را تداعی می‌کند، اشاره کرده و به نوعی دردی را که بر اثر این عشق متحمل شده، بیان می‌کند. در انتها هم از غم و فقدان محبوبش سخن می‌گوید و به این نکته می‌پردازد که آیا محبوب از حال او باخبر است یا نه.