شمارهٔ ۱۹۸۵ امیرخسرو دهلوی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به بیان احساسات عمیق و درد عشق می‌پردازد. شاعر از جانی پریشان و حیران سخن می‌گوید که ناشی از زیبایی و غمز‌ه‌های معشوق است. او از زلف و چهره معشوق می‌پرسد که چرا به حال او چنین بلایی آمده است. شاعر در آینه به دنیای آشوب‌زده نگاه می‌کند و می‌بیند که عشق به معشوق باعث حیرت و غم در دلش شده است. او اشاره می‌کند که غم معشوق زندگی‌اش را به چالش کشیده و از دلش می‌خواهد بپرسد که آیا خبری از یوسفِ زندانی‌اش دارد. در نهایت، شاعر به سرما و سردی زمستان اشاره می‌کند و آرزومند است که عشق او به زیبایی معشوق، بهشت و سعادت را برایش به ارمغان آورد. این شعر در کل به عشق، غم و زیبایی‌های آن اشاره دارد و عمق احساسات انسانی را به تصویر می‌کشد.