شمارهٔ ۱۹۸۸ امیرخسرو دهلوی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این شعر به بیان احساساتش می‌پردازد و از درد و رنجی که به خاطر عشق تجربه می‌کند، سخن می‌گوید. او می‌گوید که بی‌گناه خون دلش را به خاطر معشوق می‌ریزد و از عشقش دچار اندوه است. درخواست می‌کند که معشوق به کشتن بی‌گناهان شتاب نکند و از او می‌خواهد که در قبال عشقش، او را رها نکند. شاعر به مشکلات و دشواری‌های عشق اشاره می‌کند و تأکید دارد که اگر در راه معشوق اشتباهی داشته باشد، باید او را ببخشد و از آغاز نشان می‌دهد که عشقش به او چگونه مسیر زندگی‌اش را تغییر داده است. در پایان، شاعر توضیح می‌دهد که اشک‌هایش هرگز بر چهره محبوبش ثابت نمی‌مانند و این نشان‌دهنده شدت احساساتش است.