شمارهٔ ۱۹۸۹ امیرخسرو دهلوی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به احساس عمیق و longing (دوری و آرزوی وصال) شاعر اشاره دارد. شاعر به معشوق خود می‌گوید که آیا نمی‌تواند به دل او مهمان شود و در حرم جان او بیاید. او در آرزوی دیدار معشوق است و از او می‌خواهد که به سراغش بیاید، زیرا بدون او زندگی بی‌معناست. شاعر همچنین به زیبایی معشوق و تاثیر او بر زمین اشاره می‌کند و می‌گوید که عشق او مانند شکر است که زمین را شیرین می‌کند. در نهایت، او از معشوق می‌خواهد که اجازه ندهد عشق و بختش پنهان بماند.