شمارهٔ ۲۵۷ امیرخسرو دهلوی
امیرخسرو دهلوی / غزلیات / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)
مفلسی از پادشایی خوشتر است
مفسدی از پارسایی خوشتر است
پادشاهی راست درد سر، ولی
چون نگه کردم گدایی خوشتر است
پادشاهان چون به خود ندهند راه
با فقیران بی نوایی خوشتر است
آدمی چون کبر در سر می کند
با سنگ کوه، آشنایی خوشتر است
دل که از سودای خوبان بشکند
آن شکست از مومیایی خوشتر است
آشکارا عشقبازی با بتان
از بسی زهد ریایی خوشتر است
نیست لذت عشق را بعد از وصال
عشقبازان را جدایی خوشتر است
عشق دونان، خسروا، از سر بنه
عشق با سر خدایی خوشتر است
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این اشعار بیانگر این است که گدایی و فقر در برخی موارد از پادشاهی و قدرت بهتر است. شاعر به تضاد بین ظواهر زیبا و واقعیت‌های تلخ زندگی اشاره می‌کند و نمایانگر این است که در زندگی بسیاری از مشکلات وجود دارد که حتی با مقام و ثروت هم حل نمی‌شوند. عشق و علاقه‌ی واقعی نیز در تفاوت با زهدهای ظاهری بهتر از سادگی‌های بی‌محتوا قلمداد می‌شود. در نهایت، اشاره می‌شود که عشق واقعی و عمیق از جدایی و درد نیز ارزشمندتر است.