شمارهٔ ۲۵۸ امیرخسرو دهلوی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به احساس افسردگی و دلتنگی شاعر اشاره دارد. او از عشق و جدایی می‌گوید و به این نکته اشاره می‌کند که هرچند زیبایی‌هایی در زندگی وجود دارد، اما قلب او در بند درد جدایی است. شاعر با ذکر زیبایی چشم دوست، به وفور عشق و شوقش اشاره می‌کند، اما در عین حال حس می‌کند که این عشق به قدری غم‌انگیز است که او را گدا و مسکین کرده است. در نهایت، او از ساقی می‌خواهد که چون یاد لب دوست را می‌نگارد، به او نوشیدنی دهد تا در این روز سخت، اندکی آرامش بیابد.