شمارهٔ ۲۶۱ امیرخسرو دهلوی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر درباره زیبایی و دلبری معشوق است. شاعر می‌گوید که زیبایی معشوق نه تنها جذابیت خاصی دارد، بلکه عشق و آرزو را هم زیباتر می‌کند. همچنین بیان می‌کند که از ظلمت زمانه، زیبایی معشوق می‌تواند به روشنی بخشی و آرامش بیاورد. شاعر از معشوق می‌خواهد که لحظه‌ای با او بنشیند و از زندگی لذت ببرند، چرا که زندگی به خاطر عشق و حضور او، ارزشمند است. در پایان، شاعر به اندوه و ملول بودن در غم معشوق اشاره می‌کند که حتی در شب، فکر و اشک او به آرامش نمی‌رسد.