شمارهٔ ۲۸۴ امیرخسرو دهلوی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر، به ناپایداری و فریبندگی زندگی و دنیا اشاره دارد. شاعر می‌گوید که虽然 بدن و زندگی زیبا هستند، اما هر دو ثابت و پایدار نیستند. دنیای مادی، جایی برای خوشی و آرامش نیست و حتی بهترین شکل انسان نیز در نهایت عموماً شکستنی است. دل نباید به دنیا وابسته شود، زیرا هیچ کس در این دنیا از درد و رنج خالی نیست. شاعر همچنین به بی‌اعتباری مقام و جاه دنیوی اشاره می‌کند و هشدار می‌دهد که هرگز نباید به زندگی و منازل دنیوی دل خوش کرد، چرا که اینها در دست هیچ کس جایی برای انتخاب ندارند.