شمارهٔ ۴۹۶ امیرخسرو دهلوی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر از لحظه‌ای می‌گوید که بادی می‌آید و خبری از یک سرو زیبا می‌آورد. او از حال سرمستی خود سخن می‌گوید و بوی خوشی که در صبح سحر احساس می‌کند. شاعر به تاثیر باد بر چشمانش اشاره می‌کند و اینکه چگونه او برای کسب سرمه (ماده‌ای برای تیره کردن چشم) تلاش کرده، اما باد فقط خاک به او می‌دهد. او همچنین درباره درد و اندوهی که در دل دارد و تاثیر آن بر چشمانش می‌گوید و از چشم می‌خواهد تا اشک بریزد. شاعر آشفتگی دلش را توصیف می‌کند و از وضعیت خود و یاری که به زندگی‌اش برگشته است، شکایت می‌کند. در پایان، او به قاصدی که پیامی از کسی رسانده و به تأخیر افتاده، اشاره می‌کند و می‌خواهد که پرنسس را حفظ کنند، زیرا او کلید حیاتش است. به طور کلی، شعر به زیبایی و تلخی زندگی و احساسات شاعر می‌پردازد.