شمارهٔ ۵۲۰ امیرخسرو دهلوی
امیرخسرو دهلوی / غزلیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعولن (هزج مثمن اخرب مکفوف محذوف)
جان تشنگی از شربت عناب تو دارد
دلبستگی از سنبل پرتاب تو دارد
شبها همه بیدار بود مردم چشمم
تا چشم بر آن نرگس پر خواب تو دارد
چون دفتر گل باز کند مرغ سحر خوان
شرح شکن طره پرتاب تو دارد
مسکین چه کند بر گل صد برگ نیازی؟
گر دست دگر نی همه از ناب تو دارد
در عشق نماز آنکه درو نیست نیازی
سر بر خط ابروی چو محراب تو دارد
خورشید جهانتابی و من ذره خاکی
هر ذره سرگشته کجا تاب تو دارد؟
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر بیانگر شوق و علاقه عمیق عاشق به معشوق است. شاعر از تشنگی و نیاز خود به معشوق سخن می‌گوید و دل‌بستگی‌اش به زیبایی‌های او را توصیف می‌کند. شبها بی‌خوابی و انتظارش برای دیدن چشمان معشوق را بیان می‌کند و از زیبایی ظاهری او، همچون ابرو و مو، شاعرانه یاد می‌کند. در نهایت، شاعر خود را در مقابل عظمت معشوقش، که به خورشید تشبیه می‌شود، کوچک و خاکی می‌داند و در جستجوی نیکی و زیبایی اوست.