شمارهٔ ۵۴۰ امیرخسرو دهلوی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر درباره درد و تنهایی عاشقان است و اشاره دارد به غم و رنجی که اهل نظر و عشق احساس می‌کنند. شاعر می‌گوید که باید از زیبایان دلخواهی جست و چون عاشقان در غم و هجران به سر می‌برند، نمی‌توانند به خوبی به زیبایی‌ها نگاه کنند. او از عمر عاشقان و شور و شوقشان در شب‌های بی‌همراهی سخن می‌گوید و تأکید می‌کند که زیبایی در نگاه عاشقانه قابل مشاهده است، حتی اگر در دور باشند. در نهایت، شاعر به اشک و غم دل‌های عاشق اشاره کرده و به نوعی درد وجودی اشاره می‌کند که از عشق ناشی می‌شود.