شمارهٔ ۵۷۳ امیرخسرو دهلوی
امیرخسرو دهلوی / غزلیات / وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)
ببین تا دیده چند افسون نماید
که خود را چون تویی بیرون نماید
چو طالع شد رخ میمونت ما را
زمانه طالع میمون نماید
چو خورشید رخش بینم، مرا چشم
به هر دم نقش دیگرگون نماید
به خرمنها سخن سنجد ترازو
لبت چون خنده موزون نماید
اگر در روی زرد من نبینی
زهی این رو کسی را چون نماید
مبین در چشم من چندین که بسیار
چو اندر شیر بینی خون نماید
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به زیبایی و جذابیت فردی اشاره دارد که تأثیر عمیقی بر دیگران دارد. شاعر به توصیف این احساس می‌پردازد که چگونه فرد مورد نظر، از طریق چهرهای زیبا و دلنشین، تاثیری پررنگ بر احساسات و تفکرات دیگران می‌گذارد. او با استفاده از تشبیهات مختلف، همچون خورشید و موزون بودن لب‌ها، به تأثیر شگفت‌انگیز این فرد در روح و جان او اشاره می‌کند. در نهایت، شاعر به این نکته اشاره می‌کند که حتی در چهرهای زرد و غمگین، زیبایی و جاذبه‌ای خاص می‌تواند وجود داشته باشد که بر دل‌ها اثر بگذارد.