شمارهٔ ۶۰۱ امیرخسرو دهلوی
امیرخسرو دهلوی / غزلیات / وزن: مفعول مفاعلن فعولن (هزج مسدس اخرب مقبوض محذوف)
آن کیست که از خدا نترسد؟
وز شست ید قضا نترسد
فرعون چو دید دست موسی
کور است که از عصا نترسد
آن را که چو مصطفی دلیل است
در قافله از بلا نترسد
یوسف به دو کون می فروشند
کو مرد که از بها نترسد
خورشید که چتر دار شاه است
از سایه هر گدا نترسد
آتش همگی گل است و ریحان
آن را که جز از خدا نترسد
خسرو به طواف کوی جانان
گر سر برود، ز پا نترسد
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به ترس از خدا و عدم ترس از قضا و قدر اشاره دارد. شاعر با ذکر مثال‌هایی از شخصیت‌های بزرگ تاریخی و مذهبی، نشان می‌دهد که افراد با ایمان و نیکوکار از مصیبت‌ها و مشکلات نمی‌ترسند. به عنوان نمونه، فرعون از قدرت موسی می‌ترسد، ولی فرد با ایمان مانند پیامبر (مصطفی) از بلاها نمی‌هراسد. همچنین، یوسف برغم فروشش در بازار، به ارزش خود ایمان دارد و نمی‌ترسد. در نهایت، اشاره به این دارد که افرادی مانند خسرو که به عشق حقیقی می‌رسند، حتی اگر جانشان هم در خطر باشد، از پیکار با مشکلات هراسی ندارند. متن همچنین بر اهمیت اعتماد به خدا و شجاعت در مقابل چالش‌ها تأکید دارد.