شمارهٔ ۶۷۳ امیرخسرو دهلوی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر احساسات عمیق خود را نسبت به معشوق ابراز می‌کند. او می‌گوید که اگر معشوق به او یاری کند یا آزار برساند، در هر حال این موضوع برایش قابل تحمل است. شاعر به یادآوری یک قول می‌پردازد که معشوق وعده داده بود از او بگذرد و آرزو دارد که این ستم‌ها بر او بارها تکرار شود. شاعر به خاطر عشق و شوق خود، هر روز برای دیدن معشوق هوای جانش را به استقبال می‌فرستد. در نهایت، او به گذر عمر و این که عشق همیشه در دلش باقی مانده اشاره می‌کند و به تداوم عشق و یاد آن اشاره می‌کند. به طور کلی، این شعر توصیف عشق آتشین، شیدایی و دوگانگی احساسات را به تصویر می‌کشد.