شمارهٔ ۸۱۸ امیرخسرو دهلوی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این ابیات به عشق و دلتنگی خود اشاره می‌کند. او می‌گوید که عزم سفر به سوی معشوق ندارد زیرا زندگی بی‌عشق معنایی ندارد. در وصف زیبایی معشوق می‌گوید که کلمات برای توصیف او کافی نیستند. زلف معشوق به قدری زیباست که دل‌های بسیاری را به خود می‌کشاند. وصال معشوق بدون رقیب و مشکلات دشوار است و گل بدون خار نمی‌تواند زیبا باشد. همچنین، شاعر به درد و رنج دردمندان اشاره می‌کند و می‌گوید که هیچ پناهی برای آنها نیست. او در آخر، از عدم دسترسی به معشوق و دشواری رساندن پیام عشقش سخن می‌گوید، چرا که مکان محرم عشق او در دسترس نیست.