شمارهٔ ۸۴۳ امیرخسرو دهلوی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر بیانگر حکمت و آگاهی اهل خرد است که به دنیا وابسته نیستند و آرزوهای بیهوده نمی‌پرورانند. دل انسان را دعوت می‌کند تا وسعت‌زدایی کند و به جستجوی آسمان بپردازد، زیرا به قول شاعر، پادشاهی در دام کبوتر نمی‌گنجد. او یادآور می‌شود که تلاش برای دستیابی به جهانی بزرگ و درخشان، نیازمند صبر و پیمودن راه طولانی است. شاعر همچنین به حوادث روزگار و ناپایداری آن اشاره کرده و می‌گوید که در دنیای مادی، تصورات و آرزوهای ظاهری در نهایت بی‌ارزشند. او به انتقاد از کسانی می‌پردازد که در دام دنیا گرفتارند و یادآور می‌شود که ثروت و قدرت واقعی در دیانت و اخلاق نهفته است. به طور کلی شعر بر این نکته تأکید می‌کند که انسان باید از تعلقات مادی بگذرد و به حقیقت و ارزش‌های معنوی توجه کند.