شمارهٔ ۹۷۲ امیرخسرو دهلوی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر درباره عشق و رنج‌های ناشی از آن است. عاشق برای محبوبش اشک می‌ریزد و محنت‌های زندگی را تحمل می‌کند. غم و درد ناشی از عشق را در دل خود می‌سوزد و می‌گوید که هر کس دل به دلربایی بسپارد، دچار رنج خواهد شد. شاعر در جستجوی کسی است که حال او را بداند و به شاه قصه‌اش را بگوید. او از حال و روز خود صحبت می‌کند و می‌گوید که اگر کسی به دل او راه یابد، سخنانش در دلش جا خواهد گرفت. در نهایت، از معشوق می‌خواهد که میهمانی کند تا درباره عشق و احساساتشان صحبت کنند.