نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۱۵۴ کوهی

کوهی / غزلیات / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)

لوح محفوظ است اسم الحفیظ

حافظ اسم است اسم الحفیظ

داشت از مه تا بماهی را نگاه

در پناه خویش اسم الحفیظ

در بلا و عافیت محفوظ شد

هر که دعوت کرد اسم الحفیظ

یک شب ازریب المنون بگریختم

درخواص الخاص اسم الحفیظ

معنی جف القلم شد کشف دل

بسکه جان را خواند اسم الحفیظ

نار نمرود از محبت بر خلیل

گشت گلشن هم باسم الحفیظ

یونس وایوب و یحیی در بلا

درس ایشان بود اسم الحفیظ

یوسف اندر چاه و عیسی پایدار

خواند او از صدق اسم الحفیظ

چون محمد شد بغار اندر نهان

پرده دارش بود اسم الحفیظ

عرش و کرسی و زمین و آسمان

برقرار آمد ز اسم الحفیظ

اسم شد عین مسما کوهیا

در صفات وذات اسم الحفیظ

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این متن به موضوع «اسم الحفیظ» پرداخته و به اهمیت و قدرت این نام در حفاظت و نگهداری اشاره می‌کند. شاعر با بیان نمونه‌های تاریخی از پیامبران و شخصیت‌های مذهبی، نشان می‌دهد که آنها چگونه تحت حمایت و حفاظت اسم الحفیظ قرار گرفته‌اند. همچنین به تأثیرات این نام بر کائنات، از جمله عرش و زمین، اشاره شده است. در کل، پیام این شعر تأکید بر اعتماد به خداوند و نقش محافظتی او در زندگی انسان‌ها است.