شمارهٔ ۲۲۶ کوهی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این شعر به مفهوم باده و تاثیرات روحانی آن اشاره می‌کند. او از اهمیت نوشیدن باده به عنوان وسیله‌ای برای درک اسرار الهی صحبت می‌کند و نظام باده، شمع، شاهد و مجلس را به عنوان نمادهای معنوی معرفی می‌کند. شاعر تأکید می‌کند که با نوشیدن باده و از خود بی‌خود شدن، می‌توان از حیرت و تردید رهایی یافت. ساقی که به او اشاره می‌شود، نماد عزت و باده‌های معنوی است. در نهایت، شاعر با مثال پروانه‌ای که به شمع نزدیک می‌شود، به قربانی شدن و جذب شدن به عشق الهی اشاره می‌کند و به این نکته می‌پردازد که ما نیز در واقع عین ذات الهی هستیم که در شکل انسانی تجلی یافته‌ایم.