شمارهٔ ۶۶ کوهی
کوهی / غزلیات / وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)
ذات حق روشن است در آیات
دار زایات روشنی از ذات
هست در جان جمله موجودات
حق به افعال اسم ذات و صفات
یخرج المیت من الحی گفت
درد و لب دارد او حیات و ممات
لب سلطان حسن را آدم
بوسه داد و گفت آب حیات
کوهیا زلف یار بگذار
تا بیا بی ز عمر خود برکات
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
آیات نشاندهندهی روشن بودن ذات حق هستند و هر موجودی از روشنایی این ذات بهرهمند است. حق با افعالی که از اسم و صفات خودش نشات میگیرد، زندگی و مرگ را ایجاد میکند. انسانی که به زیبایی و حیات توجه میکند، میتواند از این خودبرکات بهرهمند شود و با عشق و محبت به معشوق، بر عمر و زندگی خود بیفزاید.