شمارهٔ ۸۵ کوهی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر بیانگر حس درد و ناکامی شاعر در عشق و جدایی است. شاعر از نرسیدن به معشوق و مقصودش سخن می‌گوید و تأکید می‌کند که با وجود سال‌ها تلاش و suffering، به هیچ نتیجه‌ای نرسیده است. او تصویرهایی از عطش و حسرت را به تصویر می‌کشد و نشان می‌دهد که حتی گریه‌ و زاری‌اش نیز به جایی نمی‌رسد و هیچ کمکی از جانب خداوند نمی‌بیند. در نهایت، شاعر با احساسی عمیق از ناامیدی و غم از زندگی‌اش می‌گوید.