شمارهٔ ۱۵ مهستی گنجوی
مهستی گنجوی / قطعات / وزن: فعولن فعولن فعولن فعل (متقارب مثمن محذوف یا وزن شاهنامه)
در آن شه‌ره دیو کز پس نهیب
فرشته چو طاوس پر می‌نهاد
غلامان مخدوم فردوس را
از اسبی که پی بر قمر می‌نهاد
به هر یک دو فرسنگ صد بار بیش
فرو می‌گرفتند و برمی‌نهاد
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این ابیات، تاکید بر زیبایی و شکوه یک مکان (شهر) و همچنین مقام بلند فرشتگان دارد. فرشته‌ای با زیبایی همچون طاووس در آنجا حضور دارد و غلامان که خدمتگزاران فردوس هستند، از اسبی که بر قمر سوار است، استفاده می‌کنند. این غلامان به اندازه‌ای خدمت می‌کنند که به هر یک از آن‌ها مسافت زیادی را طی می‌کنند و به ایشان خدمت می‌کنند.