شمارهٔ ۱۲ مهستی گنجوی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، گوینده به مفهوم زندگی و وجود اشاره می‌کند و می‌گوید که در دایره‌ای که ما در آن آمد و رفت می‌کنیم، نه آغاز و نه پایان مشخصی وجود دارد. هیچ‌کس قادر نیست به‌طور قطعی بگوید که آغاز زندگی از کجاست و پایان آن به کجا می‌رسد. به نوعی، سوالاتی عمیق درباره ریشه و مقصد زندگی مطرح می‌شود.