شمارهٔ ۶ مهستی گنجوی
مهستی گنجوی / رباعیات «نسخهٔ دوم» / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
گفتی که مرا بیتو بسی غمخواره است
بی رشوت و پاره از توأم صد چاره است
گر رشوه طلب کنی مرا . . . رشوه است
ور پاره طلب کنی مرا . . . پاره است
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این ابیات بیان می‌کند که او با وجود درد و غم‌هایش، برای رفع مشکلاتش به هیچ چیزی غیر از محبت و ارتباط واقعی نیاز ندارد. او اشاره می‌کند که اگر بخواهد کسی را با رشوه و یا وعده‌هایی فریب دهد، آن عمل در واقع خود رشوه است و هیچ فایده‌ای ندارد. در نهایت به این نکته می‌رسد که رفع غم‌ها و مشکلاتش تنها با محبت حقیقی امکان‌پذیر است.