شمارهٔ ۱۲۱ مهستی گنجوی
مهستی گنجوی / رباعیات «نسخهٔ دوم» / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
ما مرد مئیم و در خرابات مقیم
نه مردم سجاده و نه مرد گلیم
قاضی نخورد می که از آن دارد بیم
دزدی خرابات به از مال یتیم
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر به بیان زندگی خود در خرابات (محل فسق و معاشرت) می‌پردازد و می‌گوید که ما مردانی هستیم که به این مکان تعلق داریم. او تأکید می‌کند که ما نه مردم مذهب هستیم و نه به چیزهای دنیوی وابسته‌ایم. همچنین به انتقاد از قاضی‌ای می‌پردازد که از نوشیدن شراب می‌ترسد و در نهایت به این نتیجه می‌رسد که دزدی در خرابات بهتر از غارت اموال یتیمان است.