شمارهٔ ۱۲۵ مهستی گنجوی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این بیت شعری از شاعری ایرانی بیانگر زندگی قلاش‌ها و قلندران است که عاشقانه زندگی می‌کنند و در جامعه به نوعی انگشت‌نما هستند. آن‌ها در جمع رندان به یکدیگر وابسته‌اند و در مقابل افرادی که منافقانه رفتار می‌کنند، از صداقت و عشق حقیقی خود دفاع می‌کنند. به عبارت دیگر، شاعر به تفاوت بین زندگی واقعی و ظاهری اشاره دارد.