شمارهٔ ۱۲۹ مهستی گنجوی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به زیبایی و جذابیت زلف‌های معشوق اشاره دارد که مانند موهای مشکی و شاداب است و به حالت مستانه و خواب مانند سی مستان تعبیر شده است. همچنین از نرمی و زیبایی گوش‌های معشوق هم صحبت می‌کند که مثل نقره هستند و اشاره به عشق و اشتیاق به بوسه دارد. در نهایت، زیبایی‌های معشوق به اندازه‌ای جذاب است که نمی‌توان از آن کم کرد.