شمارهٔ ۱۳۲ مهستی گنجوی
مهستی گنجوی / رباعیات «نسخهٔ دوم» / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
رفتی پسرا دوش به می نوشیدن
بودت هوس یار دگر ورزیدن
روی تو بکندهاند معلومم شد
من روی تو کنده چون توانم دیدن
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این چهار بیت به احساس عشق و امید به دیدار معشوق اشاره دارد. شاعر از نوشیدن دوش بمی (نوشیدنی خاص) صحبت میکند و به تأثیر محبت معشوق بر خود میپردازد. او به وضوح بیان میکند که معشوقش را با اشتیاق و yearning میبیند و دلتنگیاش برای او به وضوح مشخص است. در نهایت، او به این نتیجه میرسد که تنها با دیدن معشوق میتوان بر این احساسات غلبه کرد.