شمارهٔ ۱۶۲ مهستی گنجوی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این ابیات به زیبایی می‌گوید که اگر انسان به مانند سنگ سفت و سخت شود، باید مثل ساقی با عزت و وقار بر آبِ مرگ (اجل) بگذرد. او همچنین اشاره می‌کند که جهان مانند خاک است و به نوعی بی‌اهمیت به نظر می‌رسد، بنابراین باید با نواختن موسیقی، روح زندگی را زنده کرد و از لحظات گذرا و بی‌ثبات زمان بهره‌برداری کرد. به عبارتی، باید در میان سختی‌ها و گذر زمان، لذت و شادی را جستجو کرد.