شمارهٔ ۱۶۷ مهستی گنجوی
مهستی گنجوی / رباعیات «نسخهٔ دوم» / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
آنی که به هیچ کس تو چیزی ندهی
صد چوب مغل خوری پشیزی ندهی
سنگی که بدان روغن بزرک گیرند
گر بر شکمت نهند تیزی ندهی
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر اشاره به این دارد که اگر فردی هیچ کمکی به دیگران نکند و از خود چیزی نشان ندهد، در عوض مشکلات و سختیهای زیادی را تجربه خواهد کرد. به عبارتی، اگر انسانی خودخواه و بیتفاوت باشد، باید منتظر عواقب منفی آن باشد.